Verdacht van een zedendelict?
Een verdenking van een zedendelict, zoals aanranding, verkrachting, ontucht of een ander seksueel misdrijf, is een van de meest ingrijpende verdenkingen binnen het strafrecht, ook als de aangifte ongegrond is. Vanaf 1 juli 2024 geldt de Wet seksuele misdrijven: het uitgangspunt is verschoven van dwang naar wil, wat betekent dat ook zonder geweld of bedreiging sprake kan zijn van een strafbaar feit. Wij bieden discrete, deskundige bijstand vanaf het eerste verhoor.
Aanranding, verkrachting en ontucht
Zedendelicten zijn strafbare feiten die met seksualiteit te maken hebben, geregeld in Titel XIV van het Wetboek van Strafrecht. Het meest voorkomend zijn aanranding en verkrachting; het verschil zit in seksueel binnendringen van het lichaam, wat bij verkrachting wel en bij aanranding niet vereist is. Anders dan wat mensen soms denken valt ook binnendringen met bijvoorbeeld een vinger of tong hier onder. Sinds de Wet seksuele misdrijven (1 juli 2024) zijn beide delicten opgesplitst in een schuld- en een opzetvariant, elk met eigen strafmaxima. Verkrachting kan tot twaalf jaar gevangenisstraf opleveren, met hogere maxima bij slachtoffers die jonger zijn dan twaalf.
Deze zaken draaien vaak om bewijswaardering: er is dikwijls maar één getuige (het vermeende slachtoffer zelf) en weinig ander bewijs, en het Nederlandse recht kent de regel 'één verklaring is geen verklaring' (unus testis, nullus testis) er moet dus steunbewijs zijn. Dat maakt vroege, deskundige bijstand cruciaal, ook om een eventuele valse aangifte te kunnen weerleggen.
Van aangifte tot zitting
Aangifte en start van het onderzoek
Een zedenzaak begint vrijwel altijd met een aangifte. De verklaring van het vermeende slachtoffer is meestal het belangrijkste bewijsmiddel, en wordt door een gespecialiseerd zedenrechercheteam onderzocht.
Aanhouding of uitnodiging
Verdachten van bijvoorbeeld verkrachting worden dikwijls direct aangehouden, soms op heterdaad of in opdracht van de officier van justitie. Bij andere zedenzaken ligt een uitnodiging voor verhoor meer voor de hand.
Verhoor
U heeft zwijgrecht en recht op bijstand van een advocaat vóór en tijdens het verhoor. Wat u op dit moment verklaart, is bepalend voor de rest van de procedure; bereid dit nooit op eigen houtje voor.
Beoordeling van het bewijs
Omdat er vaak maar één getuige is (het vermeende slachtoffer) en weinig ander bewijs zijn zedenzaken bewijsrechtelijk interessant. In het Nederlandse strafrecht namelijk de regel dat één verklaring geen verklaring is (unus testis, nullus testis): er moet steunbewijs zijn, bijvoorbeeld berichtenverkeer of forensisch onderzoek. In veel gevallen wordt dat tweede bewijsmiddel gezocht in schakelbewijs of een disclosure getuige.
Dagvaarding en zitting
Als het openbaar ministerie denkt dat er voldoende bewijs is volgt een dagvaarding; gezien de ernst van deze zaken behandelt meestal de meervoudige kamer (drie rechters) de zaak. De rechter moet naar aanleiding van de zitting bepalen of er genoeg bewijs is of dat u moet worden vrijgesproken.
Waarom Steller & van Bunnik strafrecht
We beoordelen kritisch de aangifte en het onderliggende bewijs, bereiden u voor op het verhoor, en toetsen of politie en Openbaar Ministerie de geldende regels correct hebben toegepast — zeker nu de wet sinds 2024 is gewijzigd en het kernbegrip is verschoven van dwang naar wil. Ook bij een vermoeden van een valse aangifte gaan we hier zorgvuldig en kritisch mee om. We werken met de discretie die dit soort zaken vereist, voor u en voor uw naasten.
